Veel teams werken inmiddels hybride: een mens schrijft de kern en AI helpt met samenvattingen, uitlegblokken of een sidebar. Prima, zolang je als lezer en als toezichthouder snapt wat door wie is gemaakt. Daarom is er nu een voorstel opgedoken dat in één klap relevant wordt voor iedereen die content publiceert in Europa: een HTML attribuut waarmee je per onderdeel van een pagina kunt aangeven dat het door AI is gegenereerd. Klinkt netjes, maar er zit een addertje onder het gras.
Waarom dit voorstel nu op tafel ligt
De discussie komt uit de hoek van webstandaarden en SEO, maar raakt straks ook gewoon je compliance. David E. Weekly wijst erop dat we al ideeën hebben om aan te geven dat een hele pagina AI gegenereerd is, bijvoorbeeld via een meta tag voorstel binnen WHATWG of via signalen op HTTP niveau in een IETF draft. Alleen, dat past slecht bij de realiteit van vandaag.
De meeste sites zijn niet volledig mens of volledig machine. Denk aan nieuwsartikelen met een menselijke onderzoeksstory, met daarnaast een AI samenvatting in een zijbalk. Of productpagina’s waar de basis door het team is geschreven, maar waar AI een korte FAQ of een samenvatting toevoegt. Als je dan alleen op paginaniveau kunt zeggen “AI”, zet je te grof een stempel. En als je niets kunt markeren, loop je straks tegen regelgeving aan.
Weekly koppelt het direct aan de EU AI Act, artikel 50. Die gaat eisen dat AI gegenereerde tekst machine leesbaar gemarkeerd wordt. Volgens de planning wordt dit in augustus 2026 van kracht. Dat lijkt ver weg, maar als je platform, CMS of templates moet aanpassen, is het ineens morgen.
Wat er precies wordt voorgesteld
Het idee is simpel: een HTML attribuut dat je op sectieniveau kunt plakken, zodat crawlers en andere systemen kunnen zien welk stuk tekst door AI is gemaakt. Weekly gebruikt het voorbeeld van een artikelpagina met een menselijke hoofdtekst en een AI samenvatting in een sidebar.
Zijn punt is dat bestaande oplossingen je dwingen om ofwel de hele pagina te labelen, ofwel via server response headers een signaal te geven. Beide missen die ene praktische optie die je in de praktijk nodig hebt: markeer alleen het blok dat door AI is gemaakt, en laat de rest met rust.
Op papier is dat best netjes. Je maakt de nuance zichtbaar, zonder dat je je hele pagina hoeft weg te zetten als “AI content” terwijl dat feitelijk niet klopt.
De keuze voor het aside element en waarom dat wringt
Waar het spannend wordt, is de voorgestelde implementatie. Weekly koppelt het sectielabel aan het element. Dat is een bekende bouwsteen uit Semantic HTML, bedoeld om content te markeren die niet de hoofdlijn is.
Volgens MDN is de definitie: “The HTML element represents a portion of a document whose content is only indirectly related to the document’s main content. Asides are frequently presented as sidebars or call-out boxes.”
Dat maakt de keuze begrijpelijk als je aan zijbalken denkt: gerelateerde artikelen, advertenties, extra context. In dat plaatje past een AI samenvatting in een sidebar ook wel.
Alleen, hier zit de semantische mismatch waar ik als marketeer en site eigenaar alert op zou zijn. Een samenvatting is niet indirect gerelateerd. Het is letterlijk een ingedikte versie van de hoofdtekst. Of die door AI is geschreven of door een redacteur, verandert niets aan de rol op de pagina. Als je een samenvatting in een duwt puur om een juridisch label te kunnen plakken, ga je betekenis en structuur door elkaar halen.
Opvallend is dat in de GitHub discussie dit punt niet echt hard wordt gemaakt. Terwijl juist semantic HTML ook voor toegankelijkheid en interpretatie door browsers, screenreaders en zoekmachines belangrijk is. Als je semantiek misbruikt als labelmachine, betaal je die rekening later.
Een voorstel dat nog lang niet ‘af’ is
Er loopt een levendige discussie in de repository. Een belangrijk thema is: voor wie doen we dit eigenlijk? Een van de laatste reacties zegt in de kern: hoe meer ik lees, hoe meer ik twijfel of we extra platform markup nodig hebben. Het lijkt vooral bedoeld om aan formele of wettelijke eisen te voldoen, zonder dat er een duidelijk voordeel is voor het web ecosysteem.
Dat is een eerlijke zorg. Als iets vooral compliance gedreven is, zie je vaak dat teams het minimaal invullen. Dan krijg je halfbakken implementaties, of nog erger, een wildgroei aan interpretaties per CMS en per platform.
Daar komt bij dat het element ook een rol speelt in toegankelijkheid. Als je dit element gaat inzetten als verplichte AI sticker, kun je onbedoeld de gebruikerservaring voor mensen met assistieve technologie beïnvloeden. Je wil niet dat een screenreader content anders behandelt omdat jij ergens een compliance vlaggetje wilde neerzetten.
Kortom, het idee van sectie disclosure is logisch. De route via een bestaand semantisch element kan een handig opstapje zijn, maar kan ook rommel veroorzaken als het niet zuiver wordt toegepast.
Wat je hier als Nederlandse ondernemer of marketeer mee moet doen
Je hoeft nu niet te rennen naar je developer met de vraag of alles omgebouwd kan worden. Wel is dit zo’n ontwikkeling waar je beter vroeg helderheid over krijgt, vooral als je veel content publiceert of in gereguleerde sectoren zit.
Mijn advies is om het praktisch te houden. Kijk eerst waar in je contentketen AI tekst daadwerkelijk eindigt op de site. Bij veel organisaties zit dat in samenvattingen, snippets, FAQ blokken, klantenservice teksten en soms in landingspagina’s die snel in bulk worden gemaakt. Als je dat eenmaal weet, kun je straks veel gerichter labelen.
Daarnaast is het verstandig om je CMS en templates zo te ontwerpen dat je onderdelen als blokken kunt markeren zonder je hele semantiek overhoop te halen. Als een samenvatting eigenlijk onderdeel is van de hoofdinhoud, dan wil je die niet per se in een moeten stoppen. Dan is een apart attribuut dat op meerdere elementen kan werken semantisch schoner.
Tot slot, verlies het doel niet uit het oog. Transparantie is goed, maar alleen als het de lezer helpt en de structuur van je pagina intact laat. Wetgeving gaat ons duwen richting machine leesbare disclosure, dat is duidelijk. De kunst is om dat te doen op een manier die je site, je vindbaarheid en je toegankelijkheid niet per ongeluk beschadigt.
Ik kijk hier als een bezorgde ouder naar: liever nu even netjes nadenken over je fundament, dan straks in haast een label plakken dat je jaren achtervolgt.